ای کسانی که مامور کفن و دفن من هستید مرا در تابوت سیاهی بگذارید و بگذارید همه ببینند که هر چه سیاهی بوده من در این دنیا کشیده ام و دستهای مرا از تابوت بیرون بگذارید تا همه ببینند که از این جهان هیچ چیز با خود نبرده ام و سپس بر سر قبر من هیچ گل و گیاه معطری نگذارید زیرا گلی که من میخواستم پژمرده نخواهد شد بر سر قبر من تکه یخی بگذارید تا با اولین اشعه ی نورانی خورشید اب شود و به قبرم فرو رود زیرا من کسی را ندارم که به جای مادرم گریه کند بر سر قبر مزارم بنویسید

ازرده دلی بود در این خلوت خاموش

او زاده ی غم بود ز همه غم های جهان گشت فراموش در این خلوت خاموش

دوست دارم بدانم اولین کسی که بر سر مزارم اشک میریزد و اخرین کسی که فراموشم میکند کیست؟

امیدوارم تو باشی عزیزم

>>اپ بعدی بعد از امتحان کنکور سال ۸۸<<

به اولین کسی که گل سرخ را کاشت سلام میگویم وبه اولین دلی که عاشق شد درود میفرستم.خوشا اولین خاطره،خوشا اولین لبخند،خوشا اولین گفتگو.مدام ثانیه ها را میبینم که از روبه رویم میگذرند و در پشت خیابان های گنگ گم می شوند.عمر من کوه عظیمی از ثانیه هاست.

چه قدر زود رفته است روزهای با تو بودن و چه قدر زود امده است روزهای بی تو بودن.به تو سلام میکنم که روزگاری اتاق مرا از بابونه و حرف اکندی.من در میان کلمات تو جوانه زدم وحرفهایم ناگهان لال شدند.به تو سلام میکنم که همواره از پنجره ها و نیلوفران هواداری می کردی و هیچ گاه مرا در مهلکه ی عشق تنها نگذاشتی.

چه قدر تیره است روزهایی که از نام دلاویز تو تهی است!

چه قدر طولانی است جاده ای که گام تو را از یاد برده است!

چه قدر لجوج است مدادی که نمیخواهد از تو بنویسد!

شعر هایم را زیر سایه بانی کوچک گرد می اورم تا نفسهای تو را بیاموزند و جز تو مضمونی نپذیرند.

به تو سلام میگنم که روزگاری حرفهایم را میان اینه ها قسمت میکردی.به تو سلام میکنم که عاشق سیبها بودی و برای روحهای گمشده،نوحه می سرودی.دلم را به خانه ی تو می اورم برایم فنجانی چای و تکه ای شعر بیاور.

سلام مرا سبز کن ای یگانه ای که کهکشانهای حوالی خانه ات پاییز و زمستان ندارد.

اپ بعدی بعد از ۷۳ نظر شما عزیزان

بی تو اما عشق بی معناست میدانی؟

                    دستهایم تا ابد تنهاست میدانی؟

           عشق من بی هیچ تردیدی بمان با من

                 عشق یک مفهوم بی اماست

                                             میدانی؟

خب بعد از این همه دوری این متن رو تقدیم به همه ی شما عزیزان

من او را رها کردم

وچقدر سخت است عزیزترینت را رها کنی

اما من انقدر او را دوست دارم که او را رها میخواهم

رها از تمامی بندها و زنجیرها

هر چند او هیچگاه در بند من گرفتار نبود

چرا که من خود اینگونه خواستم

هیچگاه بخاطر همیشه بودن با او

برای او بندی نساختم

اما او در بند خود گرفتار بود

ای کاش از خود رها شود

همانگونه که من با او از خود رها شدم